هدف پژوهش حاضر بررسی نقش راهبردی عناصر آمیخته بازاریابی در ارتقای جایگاه صنعت گردشگری استان سمنان بر اساس مفهوم چرخه حیات مناطق گردشگری از دیدگاه بوهالیس می باشد. بدین منظور ابتدا با استفاده از داده های ارائه شده توسط سازمان های تخصصی گردشگری و مراجع آماری ذیربط و بکارگیری 15 شاخص مختلف و بهره گیری از تکنیک موریس، جایگاه استان سمنان در صنعت گردشگری در میان استان های کشور مشخص شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که این استان علی رغم دارا بودن جاذبه های بی شمار طبیعی، تاریخی و مذهبی، در میان 30 استان مورد مطالعه در زمینه تسهیلات و زیرساخت های گردشگری، رتبه 26 را به خود اختصاص داده و در گروه استان های محروم در این خصوص قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از روش تحقیق پیمایشی و میدانی و بهره گیری از نظرات صاحب نظران و خبرگان امر، اثر هر یک از عوامل آمیخته بازاریابی گردشگری بر ارتقای جایگاه این صنعت در استان سمنان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که تمامی عناصر آمیخته بازاریابی گردشگری بر ارتقای جایگاه و توسعه این صنعت تاثیرگذار می باشند.

توسعه پایدار نقطه ایده آل صنعت گردشگری و یکی از اهداف عینی این صنعت در قرن بیست و یکم محسوب می شود. گردشگری فرهنگی در صورت برنامه ریزی و مدیریت ضعیف می تواند دارای جنبه های ناپایدار و پیامدهای جبران ناپذیری باشد. لذا بررسی عملکرد و پیامدهای آن در مقصدهای مختلف گردشگری ضرورت است. پژوهش های فراوانی در خصوص پیامدهای ناشی از توسعه پایدار گردشگری در مقصدهای فرهنگی انجام شده است. اما تاکنون پژوهش جامعی که دربرگیرنده ی کل این عوامل و شناسایی ارتباط میان آنها باشد، ارایه نشده است. هدف، شناسایی پیامدهای ناشی از توسعه پایدار گردشگری فرهنگی با دید کل نگر و طراحی مدل در رابطه با ارتباطات میان آنهاست. این پژوهش، با تاکتیک آمیخته اکتشافی انجام شده به طوریکه در بخش کیفی، با روش مطالعه نظام مند فراترکیب؛ 43 کد اولیه، 3 مقوله فرعی و 3 مقوله اصلی؛ گردشگران، جامعه محلی و محیط زیست شناسایی و دسته بندی گردید. در مرحله کمی با استفاده از تکنیک دلفی فازی و مدل سازی ساختاری-تفسیری، شاخص های شناساسایی شده فازی سازی و روابط بین شاخص ها تعیین و بصورت یکپارچه تحلیل نمودیم. برای مدل سازی از پرسشنامه ای به منظور استفاده از نظرات 11 خبره در زمینه گردشگری فرهنگی با روش نمونه گیری، هدفمند و گلوله برفی بهره بردیم. نتایج حاصل از این پژوهش، منجر به دسته بندی پیامدهای ناشی از توسعه پایدار گردشگری در مقصدهای فرهنگی و طراحی مدل بر این اساس در شش سطح شد. در نهایت، به تفسیر مدل و تجزیه و تحلیل سطوح مدل و ارتباطات میان ابعاد آن پرداخته و راهکارهایی جهت پایداری پیامدهای مثبت و جلوگیری از اثرات منفی در مقصدهای فرهنگی ارایه گردید.

هدف: با توجه به اهمیت صنعت گردشگری و تاثیر بالای آن در تولید ناخالص ملی هر کشور، پژوهش حاضر، درصدد ارائه الگو آمیخته بازاریابی برای توسعه صنعت گردشگری ایران است. روش: جامعه پژوهش، خبرگان حوزه بازاریابی گردشگری هستند. روش پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی دادهبنیاد و ابزار مصاحبه و گردآوری اسناد و متون نمونهگیری بهصورت نمونهگیری نظری صورت گرفت و با چهارده نفر مصاحبه انجام شد؛ البته از نفر یازدهم به بعد اشباع نظری حاصل شد؛ ولی برای اطمینان بیشتر مصاحبه تا نفر چهاردهم ادامه یافت. دادههای حاصل از مصاحبه با استفاده از نرمافزار انویو در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی کدگذاری شد. یافتهها: توسعه صنعت گردشگری ایران بهعنوان مقوله محوری انتخاب و درنهایت الگوی 12P+4S آمیخته بازاریابی صنعت گردشگری ایران ارائه شد که توسعه صنعت گردشگری در گرو مدیریت صحیح این 40 عناصر آمیخته بازاریابی است. نتیجه: نتایج نشان داد که شرایط علّی الگو شامل محصول، قیمت، مکان و ترفیع است. عوامل زمینهایی شامل ویژگیها و ذهنیت، شرایط مداخلهگر شامل عناصر سیاست، امنی، شواهد فیزیکی و افراد میشود؛ همچنین راهبردها نیز شامل عناصر برنامهریزی، پایداری، فرایندها، مشارکت، پژوهش و بودجه است.

این تحقیق به دنبال بررسی تاثیر آمیخته گردشگری و کیفیت خدمات بر رضایت گردشگر و وفاداری به مقصد گردشگری است. جامعه آماری تحقیق گردشگران شهر اصفهان در ایران می باشد. از آن جایی که جامعه آماری تحقیق نامحدود می باشد، تعداد نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران در جامعه نا محدود به تعداد 384 نفر در نظرگرفته شده است. همچنین بر اساس روش نمونه گیری در دسترس و به صورت تصادفی پرسشنامه ها توزیع شده است. داده ها از طریق، پرسشنامه جمع آوری شده که روایی آن توسط اساتید و خبرگان و پایایی از طریق آزمون الفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفته است. سپس بر اساس داده های بدست آمده، به منظور بررسی برازش مناسب الگوی مفهومی، از تحلیل عاملی تاییدی و به جهت آزمون فرضیه ها از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل استفاده شده که نتایج حاکی از پذیرش فرضیات تحقیق بوده است. به عبارت دیگر در سطح اطمینان 95 درصد آمیخته گردشگری بر رضایت گردشگر و وفاداری به مقصد گردشگری در شهر اصفهان موثر است. همچنین کیفیت خدمات بر رضایت گردشگران و وفاداری به مقصد گردشگری در شهر اصفهان موثر است. از دیگر یافته های تحقیق حاکی از تاثیر رضایت گردشگر بر وفاداری به مقصد گردشگری بوده است.

پژوهش حاضر به منظور طراحی مدل آمیخته بازاریابی گردشگری با رویکرد وفاداری ذینفعان در کلان شهر تهران انجام پذیرفت. بر هیمن اساس محقق به دنبال پاسخ به این سوال ها می باشد که: آمیخته بازاریابی گردشگری شامل چه ابعادی بوده و آیا ابعاد آمیخته بازاریابی گردشگری بر وفاداری ذینفعان تاثیر دارد؟ . روش پژوهش، آمیخته از نوع اکتشافی تأییدی است. جامعه آماری در بخش کیفی و کمی شامل کلیه افراد فعال در حوزه گردشگری می باشند. روش نمونه گیری طبقه ای و تعیین حجم نمونه بر اساس اصل اشباع و حجم نمونه در بخش کمی 384 نفر و روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای می باشد. روش جمع آوری اطلاعات در بخش کمی، دو پرسشنامه محقق ساخته می باشد. در این پژوهش برای سنجش اعتبار ابزارگردآوری داده ها، از اعتبار محتوا و شاخص لاوشه و اعتبار صوری و اعتبار سازه(تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی) شامل آزمون Kmo، بارتلت استفاده شده است. برای تعیین پایایی مدل از دو معیار پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ و از شاخصهای روایی همگرا (Ave) و روایی واگرا و از نرم افزارهای آماری Smart-PLS و 22 Spss برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. برای بررسی کفایت مدل از سه معیار، ، Gofاستفاده شده است. نتایج پژوهش مدل نهایی را در 8 بعد آمیخته بازاریابی گردشگری شامل(محصول، قیمت، ترویج، مکان، شواهد فیزیکی، بهروه وری و کیفیت، افراد و فرآیند) مورد تأیید قرار داد. نتایح تحقیق نشان می دهد بین ابعاد آمیخته بازاریابی گردشگری و وفاداری نگرشی و همچنین بین ابعاد آمیخته بازاریابی گردشگری و وفاداری رفتاری رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. در ضمن رابطه مثبت و معنی دار بین وفاداری نگرشی و وفاداری رفتاری ذینفعان وجود دارد.

هدف از انجام این پژوهش ارائه مدل هوشمندی برند گردشگری در استارت آپ های گردشگری و آزمون اعتبار آن مدل بود. در بخش کیفی از رویکرد نظریه داده بنیاد استفاده شد. در این بخش، با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی با 6 نفر از اساتید دانشگاه و 18 نفر از مدیران برند استارت آپ های گردشگری مصاحبه شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل مدیران و کارکنان استارت آپ های گردشگری بودند. با استتفاده از روش نمونه گیری خوشه ای ساده در نهایت 384 پرسشنامه جمع آوری شد. در این بخش، برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. طبق نتایج، عوامل ساختاری، مدیریتی و محتوایی داخلی و خارجی (شرایط علّی) بر هوشمندی برند گردشگری تأثیرگذار هستند. یافته ها تأثیر هوشمندی برند، عوامل زمینه ای (آگاهی اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی و سیاسی) و عوامل مداخله گر (عوامل فرهنگی، منابع انسانی، مالی و فناورانه) بر راهبردها و تأثیر این راهبردها بر پیامدهای هوشمندی برند را تأیید کردند.